Piezosurgery

دستگاه پیزوسرجری

تکنیک جراحی بافت سخت (استخوان , دندان …) با استفاده از دستگاه پیزوالکتریک یکی از جدید ترین و پیشرفته ترین تکنیک های استئوتومی و استئوپلاستی است که بر اساس لرزش های بسیار ریز تیغه جراحی ، ناشی از فرکانس اولتراسونیک عمل می نماید .

دستگاه پیزوالکتریک یا پیزوسرجری در سال ۱۹۹۷ به منظور غلبه بر محدودیت های سایر تجهیزات متداول جراحی های بافت سخت مانند عدم دقت و ایمنی لازم در حین عمل توسط پروفسور توماسو ورچلوتی معرفی گردیده است که به واسطه ی برش های میکرومتریک و انتخابی آن  شما می توانید استئو تومی و استئوپلاستی و … را با بیشترین دقت و ایمنی و کمترین آسیب بافتی (زنده ماندن استئوسیت ها) و  حد اکثر دید بدون آسیب به بافت نرم، در حداقل زمان انجام دهید .

سر قلم های دستگاه پیزوسرجری با یک دامنه فرکانس افقی بین ۳۶۰۰۰-۲۴۰۰۰ hz در پهنایی معادل ۸۰ میکرون و یک دامنه فرکانس عمودی بین ۶۰-۱۰hz در پهنایی معادل ۵ میکرون می توانند استخوان را با کمترین و مطلوب ترین سطح انرِژی برش دهند. در جراحی های انجام شده با پیزوسرجری نیاز به اعمال نیروی اضافی جهت غلبه بر نیروی معکوس ناشی از چرخش میکروموتور وجود نداشته و  نیروی لازم جهت برش بسیار کمتر بوده و علاوه بر یکسان نگه داشتن عمق برش امکان کنترل بهتری رابرای جراح میسرمیسازد وبا رعایت اصول بیومکانیک،ترومای کمتری به بافت مینرالیزه وارد کرده و ازافزایش حرارت جلوگیری می نماید وبا حفظ حیات سلولهای استئوسیت  کمترین آسیب بافتی را در استخوان موجب می گرددودر نتیجه تورم و درد بیمار بعد از عمل کاهش یافته وبیمار دوره درمان کوتاهتری را تجربه می نماید .

محدوده ی فرکانس برش میکرومتریک سر قلم های دستگاه پیزوسرجری تنها مختص برش بافت مینرالیزه تعبیه شده اند و به این ترتیب ریسک آسیب به بافتهای نرم مجاور ناحیه ی استئوتومی مثل اعصاب و عروق وغشا های آناتومیک را کاهش داده وبر خلاف سایر تجهیزات روتین جراحی در صورت تماس اتفاقی با بافت نرم هیچگونه برشی بر روی آنها ایجاد نمی نمایند.

به واسطه عملکرد دستگاه بصورت  میکرو ویبریشن و توربولانس ناشی از آن و ایریگشن فوق العاده دستگاه ، میزان خونریزی بسیار محدود بوده و در نتیجه  جراح از دید بسیار بالایی برخوردار می باشد  و به دلیل تعدیل صدا و فشار ،میزان ترس و استرس فیزیولوژیک بیماران تحت بی حسی موضعی کاهش می یابد .

این دستگاه با داشتن دقت وایمنی فوق العاده ،احتمال  آسیب به  غشا سینوس ماگزیلا در جراحی های لترال سینوس از ۳۰% در دستگاه های معمول رابه ۷%کاهش داده است وهمچنین پارتیکل های استخوانی با سایز مناسب تری را جمع آوری می نماید.

تفاوت تکنیک پیزوسرجری و سایر تکنیک های جراحی

  • در جراحی های انجام شده با پیزوسرجری به دلیل آنکه بر خلاف  فرزها و اره های جراحی ،نیاز به اعمال نیروی اضافی جهت غلبه بر نیروی معکوس ناشی از چرخش میکروموتور وجود ندارد ، نیروی لازم جهت برش بسیار کمتر بوده و در نتیجه با رعایت اصول بیومکانیک،ترومای کمتری به بافت مینرالیزه وارد شده و کنترل بهتری برای جراح فراهم می گردد
  • در جراحی های لترال سینوس انجام شده با پیزوسرجری ریسک پارگی غشا سینوس ماگزیلا از ۳۰% در دستگاه های معمول به ۳%کاهش می یابد
  • در جراحی های انجام شده با پیزوسرجری تورم و درد بیمار بعد از عمل کاهش می یابد و دوره درمان کوتاهتر است
  • در جراحی های انجام شده با پیزوسرجری عمق برش در تمامی مسیر خط برش یکسان است، در حالیکه تامین عمق یکسان برش در جراحی با فرزو اره های جراحی  به آسانی مقدور نبوده وباید برای تکمیل جراحی ازتجهیزات دیگر مانند چکش ،چیزل و…کمک گرفته شود
  • در جراحی های انجام شده با پیزوسرجری به دلیل استفاده از میکرو ویبریشن ودر نتیجه صدا و فشار کمتر, میزان ترس و استرس فیزیولوژیک بیماران تحت بی حسی موضعی کاهش می یابد
  • در جراحی آماده سازی سایت ایمپلنت توسط پیزوسرجری استئواینتگریشن بهتر وسریع تر اتفاق می افتد
  • در جراحی های انجام شده با پیزوسرجری به دلیل ایجاد فشار منفی (Cavity effect) در اثر حرکات اولتراسونیک و ایریگیشن همزمان, میزان خونریزی بسیار محدود می باشد و در نتیجه دید بسیار بالایی رابرای جراح فراهم می نماید
  • در جراحی های انجام شده با پیزوسرجری سایز پارتیکل های استخوانی جمع آوری شده مناسب تر است
  • لازم به ذکر است که جراحی های انجام شده با پیزوسرجری با بیش از ۲۰۰ مطالعه تجربی و تحقیق بالینی به صورت کاملاعلمی ساپورت می گردد